آيا الجزيره ضدصهيونيسم است؟* محمد مهدي نادري
شبکه تلويزيوني الجزيره انگليسي اخيرا لابي هاي صهيونيستي را متهم کرده است که با استفاده از نفوذ خود در آمريکا در تلاشند از پخش برنامه هاي اين شبکه از طريق تلويزيونهاي کابلي اين کشور ، جلوگيري نمايند. الجزيره انگيزه اين لابي ها را « رواج حس نفرت عليه آمريکايي ها و اسراييلي ها» دانست.
تصويري که اين خبر در ذهن مخاطب ، به ويژه مخاطب منطقه اي ، ايجاد مي کند چنين است : « الجزيره رسانه اي ضدصهيونيستي و آمريکا ستيز است » . بعيد نيست که پوشش وسيع «آزادي خبرنگار الجزيره از زندان گوانتانامو» ، «حمله آمريکا به محل استقرار تيم خبري الجزيره در بغداد در سال 2003» و يا « حملات مکرر به تيم هاي خبري اين شبکه » به عنوان شواهد و قرائني براي تثبيت اين « تصوير ذهني » عرضه گردند.
اما ذهن مخاطب آگاه و پي گير تحولات رسانه ها ، با نگاهي همه جانبه ، سئوالاتي جدي درباره عملکرد منطقه اي الجزيره در ذهنش نقش مي بندد که تا حد زيادي با تصوير « ضد آمريکايي و صهيونيست ستيز» از الجزيره ، مباينت دارد :
1- شبکه الجزيره همزمان با آغاز عمليات تروريستي گروه مشکوک القاعده در افغانستان ، عراق و ديگر نقاط جهان ، نقش رسانه قدرتمندي را براي اين گروه ايفا کرده است. اين در حالي است که القاعده در تلاش است خود را به عنوان نماينده « اسلام » در عصر کنوني معرفي نمايد. اما به عقيده آگاهان عملکرد ضدانساني و اسلامي اين گروه مشکوک ، بيش از خدمت به مسلمين ، در خدمت اهداف آمريکا وصهيونيسم براي توجيه و تداوم اشغالگري در منطقه بوده است. با اين حساب بايد پرسيد : الجزيره در کجاي اين بازي قرار دارد و آيا انتشار ويديوهاي دست اول از بن لادن و الظواهري و يا حضور در صحنه سربريدن توسط القاعده ، فقط به «حرفه اي گري» اين شبکه بر مي گردد؟...
رادانیوز - خاویر سولانا ، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ، روز گذشته برای تقدیم بسته پیشنهادی کشورهای پنج به علاوه یک و اتحادیه اروپا وارد تهران شد.
گرچه بررسی ابعاد ورود سولانا به تهران و مذاکرات وی با برخی از مقامات ارشد ایرانی ، در چارچوب ادبیات دیپلماتیک قابل طرح و بررسی است اما ، فضای روانی که خود سولانا و همچنین رسانه های غربی همزمان با سفر وی به تهران ، ایجاد کردند ، قابل توجه است.
نخستین محوری که مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ، پیش از سفر به ایران ، با رسانه ها در میان گذاشت ، اشاره به «سخاوتمندانه» بودن بسته پیشهادی جدید برای ایران است . این در حالی بود که طرف اصلی این بسته ( یعنی مقامات ایرانی ) اطلاع رسمی از محتوای آن نیافته بودند. بنابر این اشاره به سخاوتمندانه بودن پیشنهادی غرب ، به نوعی استفاده از « قدرت فراگیر رسانه » برای « تاثیرگذاری بر افکار عمومی جهان » به شمار می رود که بر اساس آن چنین القا می شود که «ایران نباید دلیل منطقی برای نپذیرفتن بسته پیشنهادی » داشته باشد. از سوی دیگر می توان گفت که این تبلیغات روانی ، از طریق منافذ رسانه ای ، قصد دارد بر فضای داخلی ایران نیز تاثیر گذار باشد . جالب آن که پیش از اعلام رسمی محتوای بسته پیشنهادی ، رسانه ها ، گمانه زنی های نسبتا دقیقی درباره محتوای آن ارایه دادند که همگی در راستای «تایید سخاوتمندانه» بودن آن ، به شمار می رفت.
نکته دیگر آنکه به رغم ایجاد فضای گفت و گو میان ایران و غرب بر سر موضوع هسته ای ، منطقی به نظر می رسد اگر از دامنه تهدیدهای لفظی آمریکا علیه ایران کاسته شود تا شانس موفقیت سولانا افزایش یابد. اما تکرار ادبیات تهدید از سوی رییس جمهوری امریکا ، بیانگر این است که این بار نیز رسانه به ابزاری برای «تهدیدهای بی هزینه» علیه طرف مقابل تبدیل شده است تا به افکار عمومی و تصمیم گیرندگان مقابل (ایران) چنین القا شود که چنانچه این بار نیز بسته پیشنهادی را نپذیرند با عواقب ناخوشایندی روبرو خواهند شد.
گرچه بازیگران این عرصه ، از جنس «مردان سیاسی» اند اما نمی توان از نقش «رسانه» در زمینه سازی برای موفقیت « فعالیتهای دیپلماتیک » غافل شد. به نظر می رسد رسانه در این عرصه ، نقشی فراتر از یک «محمل پیام» را بر عهده گرفته و به «بازیگری فعال» در عرصه دیپلماسی تبدیل شده است ، نقشی جدید و حساس که از آن به عنون « دیپلماسی رسانه » یاد می شود.
*محمد مهدی نادری
دکتر حسین انتظامی ، در آخرین روز کاری خود در روزنامه همشهری ، سکان اداره روزنامه و موسسه همشهری را به دکتر « علی اصغر محکی » سپرد.
در کارنامه حرفه ای دکتر انتظامی مدیریت مطبوعات داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیانگذاری و مدیر عاملی روزنامه جام جم و مدیر عاملی روزنامه همشهری و ریاست هیئت نظارت بر مطبوعات کشور دیده می شود.
رفتن دکتر انتظامی از موسسه همشهری چندان هم بی حاشیه نبود. خصوصا این که یکی از سایتهای خبری با طرح گمانه هایی ، تغییر مدیریت موسسه همشهری را با عواملی مانند « انتقاد یک مقام عالی رتبه از شیوه انتقاد آمیز روزنامه همشهری در برابر عملکرد دولت نهم » و همچنین « امتناع دکتر انتظامی از پشتیبانی مالی برخی رسانه های نزدیک به شهردار تهران » مرتبط دانست.
این در حالی است که بر خلاف گمانه اخیر ، امروز زمزمه هایی نیز درباره « احتمال حضور دکتر انتظامی » در شهرداری تهران ، شنیده شد.
اطلاع رسانی در دنیای امروز و همراه بودن با فضای تازه ترین و به لحظه ترین خبرها، از جمله مهمترین نکات زندگی در جهان آنلاین است. روزنامه ها، خبرگزاری ها، سایت های خبری، شبکه های رادیویی و تلویزیونی و حتی وبلاگ ها نشانه بارزی از این حرکت جهنده و رو به رشد است. حرکتی که تامل و توقف در آن راه نخواهد داشت. در این دنیای شلوغ و متراکم شده از اطلاعات ، ایجاد یک سایت خبری با گرایش اخبار و اطلاعات در حوزه رسانه و فن آوری های مرتبط با آن، نیازی است که مدت ها جای خالی آن احساس می شد.
این سه حرف کلمه اختصاری مرکز پخش رسانه ای خاورمیانه (Middle East Broadcasting Center) می باشد، حروف اختصاری شرکتی که متعلق به ولید بن ابراهیم آل ابراهیم از شاهزادگان آل سعود است؛ شرکتی که هیچ گاه لیست سهامدارانش به طور عمومی منتشر نشده اما همه به وابستگی آن به خاندان سلطنتی آل سعود اشراف دارند.
راه اندازی این شرکت و اولین شبکه آن در سال 1991، اولین شبکه 24 ساعته رایگاه جهان عرب را رقم زد. در 16 سال گذشته، mbc با برنامه های شبانه روزی و گسترش امپراتوری خود به زبان های دیگر، ضمن کسب تبلیغ های چند ملیتی توانست ساکنان دیگر اقصی نقاط جهان را نیز به خود جذب کند. به هنگام تاسیس اش، mbc برنامه های سرگرم کننده ی آمریکایی و انگلیسی ای که در خاورمیانه محبوب بودند را نمایش می داد، هم چنین اخبار ساعت 9 شب این شبکه از جمله برنامه های ثابت بینندگان جهان عرب بود. اما امروزه mbc برنامه های خبری، خانوادگی و سرگرمی مختلفی را به بیش از 150 عرب زبان سرتاسر جهان ارائه می دهد و همزمان نیز امکانات سخت افزاری و نرم افزاری اش جهت تحکیم خود را گسترش داد.
طی چند سال اخیر، mbc با ارائه طیف گسترده ای از جذابیت ها متناسب با سلایق مختلف توانست مخاطب خود را کسب کند. مقر اصلی این شرکت در مدیا سیتی دوبی قرار دارد و با بیش از 1000 کارمند در سرتاسر جهان مشغول به فعالیت است. Mbc1 طی سالهای فعالیت خود توانست تا سردمداری تلویزیون های منطقه را با پخش برنامه های مختلف و منحصر بفرد در منطقه بدست آورد. در پی موفقیت بخش های خبری شبکه mbc1، مدیران آن به این فکر افتادند تا برای نفوذ بیشتر بر جریان خبری، یک شبکه مستقل خبری را تاسیس نمایند. از این رو در سال 2003، تلویزیو 23 ساعته العربیه تاسیس شد و طی چند ماه به یکی از پرمخاطب ترین منابع خبری تبدیل گردید. همزمان Mbc2 نیز به پخش 24 ساعته فیلم های هالیوودی با زبان اصلی و زیرنویس عربی ادامه داد و mbc3 نیز برای سرگرمی کودکان بعنوان اولین شبکه کودکان در خاورمیانه تاسیس شد.
شبکه mbc4 نیز که اخیرا دچار تحولات شگرفی شده است نیز تنها به ارائه برنامه های خانوادگی مختص زنان آمریکا با زیرنویس عربی برای زنان عرب می نماید.
هم چنین گروه مستندسازی O3 نیز بعنوان یک گروه مستندساز پیشرو در فستیوال های بین المللی از سوی این گروه تاسیس شد. رادیو های پانوراما و ام بی سی اف ام نیز از دیگر زیرمجموعه های این کارتل هستند. گفتنی است، MBC PERSIA اولین شبکه این شرکت برای غیرعرب ها خواهد بود. جالب توجه است که چند ماه پیش نیز رابرت مورداک، غول رسانه ای آمریکا نیز برای رقابت با MBC2، شبکه FOXMOVIES را راه اندازی کرده است که آن هم به پخش فیلم های هالیوودی با زیرنویس عربی می پردازد، اما تاکنون اقبالی نیافته است. حال با توجه به موفقیت روزافزون شبکه های MBC و ارائه اولین شبکه غیرعرب این شرکت برای ایرانی ها زنگ خطر برای مسئولان فرهنگی کشورمان را به صدا در آمده است.
منبع: سایت خبرنگار
