رادانیوز - خاویر سولانا ، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ، روز گذشته برای تقدیم بسته پیشنهادی کشورهای پنج به علاوه یک و اتحادیه اروپا وارد تهران شد.
گرچه بررسی ابعاد ورود سولانا به تهران و مذاکرات وی با برخی از مقامات ارشد ایرانی ، در چارچوب ادبیات دیپلماتیک قابل طرح و بررسی است اما ، فضای روانی که خود سولانا و همچنین رسانه های غربی همزمان با سفر وی به تهران ، ایجاد کردند ، قابل توجه است.
نخستین محوری که مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ، پیش از سفر به ایران ، با رسانه ها در میان گذاشت ، اشاره به «سخاوتمندانه» بودن بسته پیشهادی جدید برای ایران است . این در حالی بود که طرف اصلی این بسته ( یعنی مقامات ایرانی ) اطلاع رسمی از محتوای آن نیافته بودند. بنابر این اشاره به سخاوتمندانه بودن پیشنهادی غرب ، به نوعی استفاده از « قدرت فراگیر رسانه » برای « تاثیرگذاری بر افکار عمومی جهان » به شمار می رود که بر اساس آن چنین القا می شود که «ایران نباید دلیل منطقی برای نپذیرفتن بسته پیشنهادی » داشته باشد. از سوی دیگر می توان گفت که این تبلیغات روانی ، از طریق منافذ رسانه ای ، قصد دارد بر فضای داخلی ایران نیز تاثیر گذار باشد . جالب آن که پیش از اعلام رسمی محتوای بسته پیشنهادی ، رسانه ها ، گمانه زنی های نسبتا دقیقی درباره محتوای آن ارایه دادند که همگی در راستای «تایید سخاوتمندانه» بودن آن ، به شمار می رفت.
نکته دیگر آنکه به رغم ایجاد فضای گفت و گو میان ایران و غرب بر سر موضوع هسته ای ، منطقی به نظر می رسد اگر از دامنه تهدیدهای لفظی آمریکا علیه ایران کاسته شود تا شانس موفقیت سولانا افزایش یابد. اما تکرار ادبیات تهدید از سوی رییس جمهوری امریکا ، بیانگر این است که این بار نیز رسانه به ابزاری برای «تهدیدهای بی هزینه» علیه طرف مقابل تبدیل شده است تا به افکار عمومی و تصمیم گیرندگان مقابل (ایران) چنین القا شود که چنانچه این بار نیز بسته پیشنهادی را نپذیرند با عواقب ناخوشایندی روبرو خواهند شد.
گرچه بازیگران این عرصه ، از جنس «مردان سیاسی» اند اما نمی توان از نقش «رسانه» در زمینه سازی برای موفقیت « فعالیتهای دیپلماتیک » غافل شد. به نظر می رسد رسانه در این عرصه ، نقشی فراتر از یک «محمل پیام» را بر عهده گرفته و به «بازیگری فعال» در عرصه دیپلماسی تبدیل شده است ، نقشی جدید و حساس که از آن به عنون « دیپلماسی رسانه » یاد می شود.
*محمد مهدی نادری
دکتر حسین انتظامی ، در آخرین روز کاری خود در روزنامه همشهری ، سکان اداره روزنامه و موسسه همشهری را به دکتر « علی اصغر محکی » سپرد.
در کارنامه حرفه ای دکتر انتظامی مدیریت مطبوعات داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیانگذاری و مدیر عاملی روزنامه جام جم و مدیر عاملی روزنامه همشهری و ریاست هیئت نظارت بر مطبوعات کشور دیده می شود.
رفتن دکتر انتظامی از موسسه همشهری چندان هم بی حاشیه نبود. خصوصا این که یکی از سایتهای خبری با طرح گمانه هایی ، تغییر مدیریت موسسه همشهری را با عواملی مانند « انتقاد یک مقام عالی رتبه از شیوه انتقاد آمیز روزنامه همشهری در برابر عملکرد دولت نهم » و همچنین « امتناع دکتر انتظامی از پشتیبانی مالی برخی رسانه های نزدیک به شهردار تهران » مرتبط دانست.
این در حالی است که بر خلاف گمانه اخیر ، امروز زمزمه هایی نیز درباره « احتمال حضور دکتر انتظامی » در شهرداری تهران ، شنیده شد.
اطلاع رسانی در دنیای امروز و همراه بودن با فضای تازه ترین و به لحظه ترین خبرها، از جمله مهمترین نکات زندگی در جهان آنلاین است. روزنامه ها، خبرگزاری ها، سایت های خبری، شبکه های رادیویی و تلویزیونی و حتی وبلاگ ها نشانه بارزی از این حرکت جهنده و رو به رشد است. حرکتی که تامل و توقف در آن راه نخواهد داشت. در این دنیای شلوغ و متراکم شده از اطلاعات ، ایجاد یک سایت خبری با گرایش اخبار و اطلاعات در حوزه رسانه و فن آوری های مرتبط با آن، نیازی است که مدت ها جای خالی آن احساس می شد.

سونیا لیوینگستون*
برای ما به عنوان جامعه امروز، اهمیت بسیاری دارد که بتوانیم نه تنها مهارتها و تواناهایی مورد نیاز عموم مردم در سطحی گسترده برای استفاده از فنآوریهای اطلاعاتی و ارتباطاتی را شناسایی کنیم، بلکه راه را برای استفاده از آنها هموار سازیم. این مهارتها و تواناییها بیش از هر جای دیگری در بازار کارگری، آموزش، خانه، اوقات فراغت، محیطهای ارتباطی و نظایر اینها مورد بحث قرارگرفته است. اغلب بخشها یمختلف انواع مهارتهای مختلفی را در ذهن دارند که شامل مهارتهای سطح پائین (نظیر تایپکردن، نصب مودم و کار با یک وسیله الکترونیکی) و مهارتهای سطح بالا (نظیر مشارکت در یک بحث دموکراتیک به صورت آنلاین و ارزیابی آزادانه عملکرد مقامات به صورت آنلاین ) است. در بحثهای مربوط به سیاستهای بریتانیا، این مهارتها و تواناییها و فهمها تحت عنوان «سوادرسانهای» در سال ۲۰۰۳ آورده شده است. در تعریف سواد رسانهای باید بتوانیم به پرسشهای زیر پاسخ دهیم: سواد رسانهای چیست؟ چگونه فضاهای رسانههای جدید و همگراشده را تغییر میدهد؟ سوادرسانهای برای چیست و اگر یکی بیش از دیگری از آن برخوردار باشد چه میشود؟ بهترین راه برای ارتقای سواد رسانهای چیست؟ معنی سوادرسانهای در تغییر ذات و کاربرد سوادرسانهای، من سواد رسانهای را به «توانایی دسترسی، تحلیل، ارزیابی و خلق پیامها ازمیان زمینههای (کانتکستهای) گوناگون» معنی می کنم. این مدل چهار جزئی این امتیاز را دارد که به خوبی در حوزه چاپ، پخش سراسری و اینترنت کاربرد دارد. این تعریف حوزهای آشنا برای چاپ . پخش سراسری است و اینترنت را نیز اینگونه می تواند در برگیرد: ۱. دسترسی: دسترسی به فرآیندی اجتماعی و پویا وابسته است، و یک عمل صفر و یکی نیست. زمانی که دسترسی اولیه تثبیت پیداکند، توسعه سواد منجر به این میشود که کاربران به طور پیوسته و معنیداری شیوه دسترسی را تغییر دهند (بهروزرسانی، ارتقا و توسعه کاربرد سختافزار و نرمافزار). مساله امروز اینجاست که نابرابری اجتماعی-جغرافیایی به مواد و منابع نمادین و اجتماعی، سبب تداوم نابرابری در دسترسی به دانش، ارتباطات و مشارکت آنلاین میشود. ۲. تحلیل: مردمی که با رسانههای چاپی و صوتی و تصویری سروکاردارند نشاندادهاند که دارای محدودهای از توانایی تحلیلی هستند. در حوزههای صوتی تصویری این توانایی شامل فهم نمانیدگی، گروهبندی، فنآوریها، زبانها، بازنماییها و مخاطبان رسانه است. در حال حاضر با وجوداینکه چنین داستانی درباره مهارتهای تحلیلی مربوط به اینترنت به شدت توسعه نیافته است، اما عموم مردم در حال ارتقای چنین مهارتهایی هستند و از بسیاری فرصتهای آنلاین بهره گرفتهاند. ۳.ارزیابی هدف و موضوع ارزیابی نیز مورد بحث است: آیا سواد رسانهای درباره ارتقای رویکردی ضدنخبهگرایانه، متنوع و دموکراتیزه به بازنماییهای آنلاین است یا بهتر است در دسته اطلاعات و ارتباطات بیشتر سنتی و طبقاتی با نظام تبعیض میان خوب و بد و توانا و ناتوان قرارگیرد؟ ۴. ایجاد محتوا اگرچه در تماتمی معانی سواد رسانهای نیاز به خلق و تولید متن نمادین، مشاهده نمیشود، اما ابتدا مورد بحث قرارگرفت که مردم در صورت داشتن تجربهای مستقیم از تولید محتوا می توانند به یک فهم عمیقتری از عرفها وشایستگیهای موادی که به صورت حرفهای تولید شدهاند، دستیابند و دوم اینکه اینترنت رسانه یکتایی است که فرصتهایی غیرقابل تصوری را برای مردم عادی فراهم آورده است تا محتوای آنلاین خلق کنند. بدون در نظرگرفتن این معنی سواد رسانهای ظرفیت بالقوه اینترنت برای عموم نادیده میماند.
***
* (سونیا لیوینگستون (Sonia Livingstone) پروفسور در روانشناسی اجتماعی و عضو دپارتمان ارتباطات و رسانههای دانشکده اقتصاد و سیاست لندن (LSE) است و بر روی حوزههای گوناگونی از جمله رسانههایجدید کار کرده است. خانم لیوینگستون مولف یازده عنوان کتاب در حوزه رسانه و ارتباطات است)
منبع: همشهري آنلاين


